آيه بيداري از خواب چيست؟

خداوند متعال در سوره کهف آيه 110 مي فرمايد: «قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُکمُ يُوحَي إِلي أَنَّمَا إِلَاهُکمْ إِلَاهٌ وَاحِدٌ فَمَن کاَنَ يَرْجُواْ لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَ لَا يُشْرِک بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدَا»؛ بگو: من فقط بشري هستم مثل شما (امتيازم اين است که) به من وحي مي شود که تنها معبودتان معبود يگانه است پس هر که به لقاي پروردگارش اميد دارد، بايد کاري شايسته انجام دهد، و هيچ کس را در عبادت پروردگارش شريک نکند!

ابن بابويه روايت کرده است که علي ـ عليه السلام ـ فرمود: «هر کس اين آيه را بخواند، در بستر خواب او، نوري به طرف خانه کعبه تابش مي کند و اگر از اهل مکه باشد، نور بطرف بيت المقدس مي تابد».[1]

 امام صادق ـ عليه السلام ـ نيز فرمود: «هر کس آيه آخر سوره کهف را در وقت خواب بخواند، در هر ساعتي که بخواهد بيدار مي شود».[2]