نکته جالب اینجاست که بر اساس نمودار این وب‌سایت، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ وضعیت ایران در موضوع سوءتغذیه پیشرفت کرده و این عدد همواره کاهش یافته است. این وب‌سایت تأکید کرده که ایران در وضعیت کم‌خطر و مطلوب بوده و شاخص‌های متعدد در خصوص سوءتغذیه کودکان نیز در وضعیت سبز قرار دارد^[ii].

2. وجود مشکلات اقتصادی و معیشتی قابل انکار نیست، اما این‌که با تمرکز بر مشکلات و کاستی‌ها، اقدامات و تلاش‌های انجام‌شده را نادیده بگیریم و با بزرگ‌نمایی مشکلات، همه مردم را گرسنه بدانیم، بر خلاف واقعیات و غیرمنصفانه است.

با وجود همه مشکلات، کمبودها و فشارهای اقتصادی و معیشتی، شاخص‌های توسعه در کشور و سطح و شرایط زندگی مردم با آنچه ادعا می‌شود، بسیار فاصله دارد. مشکلات اقتصادی، گرانی و تورم وجود دارد، اما امکانات رفاهی و سطح زندگی مردم ما - از جمله میزان سفرهای زیارتی و سیاحتی داخلی و خارجی، بهره‌مندی اکثر خانواده‌ها از ماشین شخصی، استفاده از لوازم خانگی مدرن و کالاهای لوکس و تجملاتی، و برگزاری مراسمات و مهمانی‌ها - فقر و گرسنگی اکثر مردم ایران را نشان نمی‌دهد. این به معنای انکار وجود مشکلات، کمبودها و فشار مضاعف بر اقشار کم‌درآمد نیست، اما با شرایط تیره‌وتاری که از کشور ما ترسیم می‌شود، فاصله دارد. اگر مشکل و کمبودی هست، در کنار آن رفاه نسبی و پیشرفت نیز وجود دارد.

به راستی اگر کشور ما با این حجم از مشکلات روبه‌رو است و همه مردم گرسنه هستند و کاری برای مردم نشده، چرا نظام سلطه به رهبری آمریکا برای مقابله و براندازی نظام ما این همه تلاش و توطئه کرده و هزینه‌های هنگفت می‌کند؟ قاعدتاً چنین کشوری با این حجم از مشکلات، ظرفیت و توان دشمنی و تأثیرگذاری نداشته و خودبه‌خود فرو خواهد پاشید.

تغییر سبک زندگی، افزایش سطح انتظارات، تمرکز بر مشکلات و تعمیم آن و تحت‌الشعاع قرار گرفتن دستاوردها و پیشرفت‌های کشور در سایه مشکلات اقتصادی، در کنار تصویرسازی رسانه‌ای، این احساس را القا کرده که مردم گرسنه هستند. گرچه نقش برخی عملکردهای ضعیف، سوءمدیریت‌ها، سیاست‌گذاری‌های نادرست اقتصادی، مدیریت ضعیف بازار، ضعف نظارت و عدم مقابله قاطع با اخلالگران و رانت‌خواران در بروز مشکلات اقتصادی قابل انکار نیست، اما بخشی از مشکلات نیز ناشی از تحریم‌ها، فشارها و جنگ اقتصادی دشمن است که مشکلات داخلی موجب تأثیرپذیری بیشتر از آن شده است.

3. مردم نسبت به وضعیت اقتصادی اعتراض دارند، اما اتفاقاتی که رقم خورد به دلیل اعتراض نبود، بلکه برنامه‌ریزی و طراحی دشمنان برای براندازی نظام و نابودی کشور از طریق ایجاد اغتشاش بود.

دشمن با تصور همراه شدن مردم با خود، به دنبال به‌راه انداختن جنگ شهری و زمینه‌سازی برای حمله و دخالت نظامی و در نهایت نابودی و سوریه‌سازی کشور بود که مقامات آمریکایی و صهیونیستی به‌صراحت به آن اذعان کردند. دشمن با سوءاستفاده از مطالبات و اعتراضات به‌حق مردم و تبدیل آن به اغتشاش، به دنبال عملی کردن نقشه‌ای بود که در جنگ ۱۲ روزه به آن دست نیافته بود.

مشکلات اقتصادی و انتقاد از عملکرد مسئولان، عامل اعتراض بود، اما عامل اغتشاش و فتنه نبود. اگر مشکلات عامل رقم‌خورن اغتشاشات بود، چرا توده مردم ما با وجود همه مشکلات و نارضایتی با این فتنه همراه نشدند و در مقابل آن، در ۲۲ دی حماسه تاریخی را در محکومیت فتنه‌گران و توطئه دشمنان رقم زدند؟ مسئله فراتر از مشکلات اقتصادی و گرسنگی است و نمی‌توان با نادیده گرفتن طراحی و نقشه‌های دشمن، نظام را مقصر جلوه داد و از مجرم و مقصر اصلی غافل شد.