2. انقلاب کردیم، زیرا رژیم پهلوی عزت و استقلال کشور را پایمال کرده و بیگانگان را بر کشور مسلط ساخته بود.
لایحه کاپیتولاسیون اوج حقارت و وابستگی بود. بیش از پنجاه هزار مستشار خارجی در کشور حضور داشتند که حقوقشان بیش از بودجه کل وزارت آموزش و پرورش بود و هر جرمی را آزادانه مرتکب می‌شدند بدون آنکه کسی جرأت برخورد با آنان را داشته باشد. 

3. . انقلاب کردیم تا زنجیره فساد گسترده و سیستماتیک رژیم پهلوی را قطع کنیم.
برداشت‌ها و حیف‌ومیل‌های شاه از خزانه عمومی باورنکردنی است. به گفته منابع موثق غربی، در چند سال آخر حکومت پهلوی، مبالغ هنگفتی بالغ بر ۲ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی مستقیماً به حساب بانکی خانواده سلطنتی در خارج واریز می‌شد که هرگز در خزانه کشور ثبت نگردید. 
خانواده پهلوی در اوایل دهه ۱۳۵۰ ثروتمندترین خانواده سوداگر ایران بودند و دارایی‌هایشان توسط «بنیاد پهلوی» مدیریت می‌شد که در اواخر این دهه دارایی آن بالغ بر ۲.۸ میلیارد دلار بود. این بنیاد سالانه ۴۰ میلیون دلار یارانه می‌گرفت و سهام صدها شرکت را در اختیار داشت .

4. انقلاب کردیم تا محرومیت‌ها از بین برود. روزگاری کشور ما با جمعیتی معادل یک‌سوم جمعیت کنونی و تولید نفت چندبرابری، از امکانات اولیه زندگی محروم بود و دسترسی به آب آشامیدنی سالم، بهداشت، درمان و تحصیل وجود نداشت. بیش از 64 در صد جمعیت 15 ساله ایران در سال 1355 بی‌سواد مطلق بوده‌اند. 
بهبود وضع معیشتی یکی از اهداف بود، اما نه تنها هدف. انقلاب مجموعه‌ای از اهداف والا را دنبال می‌کرد که تحقق آنها نیازمند زمان و تلاش مستمر است.
چرا هنوز گرانی وجود دارد؟ مشکلات اقتصادی کنونی ناشی از عواملی مانند ضعف برنامه‌ریزی، سوءمدیریت، تحریم‌ها، ضعف‌های ساختاری و بی‌توجهی به ظرفیت‌های داخلی است. وجود ضعف‌ها و کاستی‌ها به معنای دست برداشتن از اهداف یا ناامیدی نیست. در راه رسیدن به قله، موانع و مشکلاتی وجود دارد که باید با تلاش و روحیه انقلابی از سر راه برداشت و به مسیر ادامه داد.