بغوي در اين كتاب روايات صحاح ستّه، موطّأ مالك، سنن دارمي و..... را با حذف سند و با تنظيم جديد آورده است. خود در مقدمه گفته است كه اسانيد روايات را به خاطر رعايت اختصار و با توجه به وجود آنها در منابع اصلي نياورده است. او احاديث كتاب را به دو دسته صحيح و حسن تقسيم كرده است. مقصود او از صحيح، روايات بخاري و مسلم و مقصود از حسن روايات ساير كتاب ها است. و از آن جا كه اين اصطلاح، جديد و طبق نظر شخصي خود او ارائه شده، مورد انتقاد قرار گرفته است[1]. پس از نگارش اين كتاب محمد بن عبدالله مشهور به خطيب تبريزي (م 730) با افزودن فصلي جديد به كتاب بغوي كه شامل روايات ضعيف است و نيز با مشخص ساختن راويان و منابع روايت، كتاب مشكاه المصابيح را فراهم آورد كه در مقايسه با كتاب بغوي مورد استقبال بيشتري قرار گرفت و برخي ؛ هم چون بيضاوي بر آن شرح نگاشتند. كتاب مصابيح در مجموع داراي 43 شرح است. اين كتاب در چهار جلد منتشر شده است.
[1] - براي تفصيل بيشتر ر. ك: مقدمه مصابيح السنه، ج 1، ص 110.

دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.