دانستي است كه اين كتاب داراي دو نام مشهور است: 1. جامع ترمذي ؛ 2. سنن ترمذي. و نام نخست آن در ميان حديث پژوهاني ؛ هم چون سمعاني، مزّي، ذهبي، عسقلاني و.... مشهور است.
از نظر الباني اين عنوان از آن جهت بر اين كتاب زيبنده است كه او در كتابش فوائد و علومي را آورده كه حتي در صحيح بخاري و ساير كتب يافت نمي شود[5].
برخي نيز ؛ هم چون چلپي در كشف الظنون و احمد شاكر بر آن عنوان الجامع الصحيح گذاشته اند[6]، ترمذي چنان كه خود گفته است كتابش را پس از نگارش بر محدّثانِ حجاز، عراق و خراسان عرضه كرد و آنان كتابش را مورد تأييد قرار دادند[7]. و در تمجيد از آن گفته اند: من كان في بيته هذا الكتاب فكأنّما نبيّ يتكلّم ؛ هر كس در خانه اش سنن ترمذي باشد، گويا پيامبري در خانه دارد[8]. سنن ترمذي بر اساس چاپ دار السلام 3956 روايت است.
[1] - ترمذ از شهرهاي قديم ماوراء النهر و شمال بلخ و جزء جمهوري تاجيكستان است. علم حديث، ص 347.
[2] - تذكره الحفاظ، ج 2، ص 636 ؛ تهذيب الكمال، ج 26، ص 252 ؛ سير اعلام النبلاء، ج 13، ص 271.
[3] - سير اعلام النبلاء، ج 13، ص 270.
[4] - اضواء علي السنه المحمديه، ص 334 ؛ اصول الحديث، ص 331.
[5] - ضعيف سنن الترمذي، ص 18.
[6] - همان، ص 17.
[7] - تذكره الحفاظ، ج 2، ص 634 ؛ سير اعلام النبلاء، ج 13، ص 274.
[8] - همان.

دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.