ابن كثير در اين كتاب روايات صحاح ستّه، مسند احمد بن حنبل، مسند ابوبكر بزّاز، مسند ابو يعلي موصلي و معجم كبير طبراني ـ مجموعاً ده كتاب ـ را گرد آورده است. او كتاب خود را بر اساس شيوه مسانيد بر محور صحابه و بر اساس حروف الفباء تنظيم كرده است. بدين ترتيب او نخست شرح حال كوتاهي درباره آن صحابي و ديدگاه رجاليان درباره جرح و تعديل آنان را ارائه مي كند، آنگاه روايات او را ذكر مي كند. از آنجا كه مؤلف در صدد گردآوري تمام روايات بوده به ذكر روايات صحيح بسنده نكرده و روايات حسن و ضعيف و حتي موضوع نيز در آن آمده است. شمار روايات اين كتاب حدود يكصد هزار روايت است كه در سي و يك جلد به چاپ رسيده است[1]. اين كتاب در زمينه گرد آوري و نيز تبيين درجه صحّت روايات و ذكر آراء رجالي، كامل ترين و جامع ترين كتاب به نظر مي رسد.
[1] - براي تفصيل بيشتر ر. ك: مسند نويسي، ص 457 ـ 467.

دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.