او در جنگ هاي پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ شرکت فعال داشت و چون سربازي جانباز، از حريم اسلام دفاع مي کرد.
خبّاب پس از پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ همواره با علي ـ عليه السلام ـ بود و سرانجام در سال 37 هجري در سن 72 سالگي از دنيا رفت و طبق وصيتش در بيرون کوفه، به خاک سپرده شد.[1]
امام علي ـ عليه السلام ـ در ضمن گفتاري فرمود: پيشقدمان به اسلام پنج نفر هستند: 1. من از پيش قدم هاي عرب هستم؛ 2. سلمان از پيش قدمان فارس است؛ 3. صهيب از پيش قدمان روم است؛ 4. خبّاب از پيشقدمان نَبط (فلسطين) است؛ 5. بلال از پيشقدمان حبشه است.[2]
امام علي ـ عليه السلام ـ از اين يار باوفا چنين ياد کرد: «يَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابَ بْنَ الْأَرَّتَ فَلَقَدْ أَسْلَمَ رَاغِباً وَ هَاجَرَ طَائِعاً، وَ قَنِعَ بِالْكَفَافِ وَ رَضِيَ عَنِ اللَّهِ وَ عَاشَ مُجَاهِداً؛ خداوند خبّاب را رحمت كند (که اين پنج ويژگي را داشت) 1. از روي ميل و اشتياق اسلام آورد؛ 2. بر اساس اطاعت از فرمان خدا هجرت کرد؛ 3. به زندگي ساده قناعت نمود؛ 4. از خدا خشنود بود؛ 5. در همه دوران زندگي، مجاهد و تلاشگر خستگي ناپذير بود».[3]
جالب اين که پسر او عبدالله آن چنان در خط علي ـ عليه السلام ـ ايستادگي کرد و با دشمنان علي ـ عليه السلام ـ ستيز نمود که خوارج کوردل، او و همسر حامله اش را به شهادت رساندند.[4]
[1]. اسد الغابه، ج2، ص98؛ سفينة البحار، ج1، ص372.
[2]. خصال صدوق؛ شرح خويي، ج21، ص82.
[3]. نهج البلاغه حکمت 43.
[4]. شرح در کتاب منهاج البراعه خويي، ج4، ص128.

دیدگاه کاربران
برای مشاهده و ارسال دیدگاه وارد حساب خود شوید.