كه اي خالص عيار و از هوس پاك
چرا شبها تو را آه و فغان است؟
كه شب آسايش پير و جوان است
جوابش گفت آن مجنون بيدل
كه اي از فيض شب گرديده غافل
به شبها عاشقان را راز باشد
به شب كوي وفا، در باز باشد
به شب بردند عيسي را به افلاك
به چرخ چارمين از عالم خاك
به شب قرآن فرود آمد زمعبود
به شب حقّ جرم آدم را ببخشود
پيمبر را به شب معراج دادند
دلش نور و سرش را تاج دادند
مرا انسي از آن باشد به شبها
كه آمد ليليم در شب به دنيا
به عشق او به شبها ميزنم گام
كه شب ليل است و با ليلي است همنام

دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.