روز بيست وچهارم ذي حجه روزي است كه مباهله كرد رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ با نصاراي نجران و پيش از آن كه مباهله كند عبا بر دوش مبارك گرفت و حضرت امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسن ـ عليهم السّلام ـ را در زير عبا قرار داد و فرمود: پروردگارا هر پيغمبري را اهل بيتي بوده است كه مخصوصترين خلق بودهاند، بار خداوندا اينها اهل بيت من هستند، پس برطرف كن از ايشان شك و گناه را و پاك كن ايشان را پاك كردني. پس جبرئيل نازل شد و آيه تطهير[2] را در شأن ايشان آورد. پس حضرت رسول ـ صلّي الله عليه و آله ـ آن چهار بزرگوار را براي مباهله همراه خود برد، چون نگاه نصاري برايشان افتاد و حقيّت آن حضرت و آثار نزول عذاب را مشاهده كردند، جرئت مباهله ننمودند و استدعاي مصالحه و قبول جزيه[3] نمودند.
[1] . مفاتيح الجنان، باب دوم.
[2]. سوره احزاب، 33؛ انما يريدُ اللهُ ليُذهبَ عنكمُ الرّجسَ اهل البيت و يُطهّركُم تطهِيراً.
[3] . مالياتي كه كفار اهل كتاب براي در امان ماندن جان و مالشان به حكومت اسلامي ميپرداختند.
![تصویر: داستان مباهله[1]](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fapi.pasokh.org%2Fuploads%2Fpost%2Fmain%2F%25D8%25AA%25D8%25B1%25D8%25A8%25DB%258C%25D8%25AA-%25D8%25A7%25D8%25B3%25D9%2584%25D8%25A7%25D9%2585%25DB%258C.jpg&w=3840&q=90)
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.