جنایت ارتکابی که به شهادت رهبر انقلاب انجامید، نه یک ترور معمولی که هتک حرمتِ خونِ والاترین انسانِ این سرزمین و اهانت به تمامی ارزشهای الهی و انسانی است. این اقدامِ وحشیانه، فراتر از یک جرمِ سیاسی، جنگی تمام عیار علیه اسلام، عزتِ ملی و وجدانِ بشریت است. عظمتِ این جنایت در آن است که نه به یک فرد، که قلبِ امتی هدف گرفته شده و می خواهد چراغِ هدایت و مسیرِ روشنِ استکبارستیزی را برای همیشه خاموش کند. اما دشمن نمی داند که هرچه خونِ پاکتر ریخته شود، آتشِ انتقام فروزانتر خواهد گشت و این خون، نه پایانِ راه، که آغازِ حماسه ای تازه برای نابودیِ ظلم است.

از نگاهِ شرعِ مبین، قصاص و خونخواهیِ مظلوم، یک اصلِ انکارناپذیر و پاسخِ عادلانه به زورگویی است. فقهِ پویای اسلام، بر ضرورتِ بازدارندگیِ کیفر و برقراریِ عدالتِ الهی در برابرِ جنایت تأکید دارد و عاملانِ این فاجعه، هیچگاه از دامانِ عدالتِ الهی و قانونی نخواهند گریخت. وجوبِ قصاص، تنها یک واکنشِ احساسی نیست؛ بلکه حقیقتی عقلایی و شرعی است که بقایِ جامعه و صیانت از حریمِ امنیت و عزت را تضمین می کند. خونِ به ناحق ریخته شده، فریادِ دادخواهیِ سر داده و بر همگان، به ویژه حاکمیتِ اسلامی، واجب است که در چارچوبِ موازینِ شرع و قانون، به این خواستِ به حق پاسخ گویند و اجازه ندهند که جنایتکارانِ این عرصه، با فرار از مجازات، به طُغیانِ خود ادامه دهند.

انتقامِ به حق، تنها یک اقدامِ تنبیهی نیست؛ بلکه التیام بخشِ دلهای آزرده و مرهمی بر زخمهای عمیقِ یک امتِ عزتمدار است. زمانی که عدالت اجرا شود و خونِ مظلوم، قصاصی عادلانه بیابد، دلهای سوخته و داغدار، آرامشِ حقیقی را تجربه خواهند کرد. این آرامش، نه از سرِ سکوت و فراموشی، که از تحققِ وعدهٔ الهیِ «وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ» (زندگی در قصاص است) حاصل می شود؛ حیاتی که روحِ امت را جان دوباره می بخشد و آن را از تباهی و ذلت نجات می دهد. امتِ زخم خورده، با چشیدنِ طعمِ پیروزیِ عدالت، بار دیگر به خود باوری و عزتِ از دست رفته بازخواهد گشت و این، بزرگترین هدیه ای است که انتقامِ الهی به پیکرِ نحیفِ جامعه ای که هدفِ هتک حرمت قرار گرفته، ارزانی می دارد.

آثار و برکاتِ این خونخواهیِ هوشمندانه، فراتر از یک پاسخِ نظامی است. اولاً، عصایِ دستِ دشمنان را می شکند و آنان را از تکرارِ چنین جنایت هایی باز می دارد. ثانیاً، وحدت و همبستگیِ ملی را به اوج می رساند و صفوفِ امت را در برابرِ استکبار، منسجم تر می سازد. ثالثاً، این انتقام، زمینه‌ساز تعجیل در ظهورِ حضرتِ موعود (عج) است؛ چراکه هرچه خونِ مظلومانِ حقیقی قصاص شود، زمینهٔ قیامِ عدالت گسترِ جهانی فراهم تر می گردد. امتِ آزادهٔ ایران، با این اقدامِ تاریخی، بار دیگر ثابت خواهد کرد که دشمن، نه با حذفِ فیزیکیِ رهبران، که با ارادهٔ پولادینِ مردمی که زیرِ بیرقِ «یا لثارات» گرد آمده اند، روبروست؛ بیرقی که تا نابودیِ کاملِ ظلم، برافراشته باقی خواهد ماند.